KESİT


                                            

                    Kesit

1962 yılının sulu sepken kar yağışlı soğuk bir ilkbahar gününde dünyaya gelmişim.

Evimizin dört numarası olmuşum,

El bebek, gül bebek geçirmemişim çocukluğumu,

Tarlada,bahçede ırgatlık yapmışım.

Kimi zaman çayılarda çiçek toplamış, kimi zaman hayvan otlatmışım.

 Topladığım kırmızı laleler,sarı düğün çiçekleri halen gözümün önünde.

Doğduğum kasabada ilk,orta,lise tahsilimi tamamlamışım  başarıyla.

İlkokulda sınıf arkadaşına aşık olmuşum,ondan habersiz.

Kah sevinmiş,kah üzülmüşüm,

Haksızlıklara uğramış,eğilmemiş,dik durmuşum,

Üstesinden gelmişim,her türlü zorluğun,

Öğretmen olmayı istemişim,yürekten.

Küçük bir kasabaya öğretmen olarak atanmışım.

Oradaki çocuklara neşe ,mutluluk  ve ışık saçmışım.

Yolum Van'a düşmüş.

Van Denizi sahilinde sevgili eşimle karşılaşmış,tanışmışım.

Soyadım gibi" yıldırım hızıyla" aşık olmuşum

Evlenip Van''a yerleşmişim.

İlk göz ağrımız ,sırma saçlı,gamzeli sevgili kızımız olmuş,

Sevincim dünyalara sığmamış, an itibariyle üç kişi olmuşuz.

Batıya gitme hayalleriyle, Aydın'a göç etmişiz,

Aydın' da çeşitli güçlüklerle mücadele etmişiz.

Ve dünyalar tatlısı,güler yüzlü,can yoldaşı kızım dünyaya gelmiş.

Artık dört kişilik bir masayı dolduracak çekirdek aileydik,

Hep beraber ,mus mutlu.   20.02.2021

                                     Celal  Yıldırım





Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Smyrna

Kar Yağınca Memleketime

Yedi Tepeli Şehir